با یک اصل دیگر از اصول درمان کوتاه راه حل محور در خدمت شما هستم.

شاید بارها اتفاق افتاده باشه که شخصی مثل همکار، همسر، فرزند یا دوست دچار اشتباهی شده که اون اشتباه منجر به صدمه، آسیب یا اتفاقی نشده ولی ما با تمرکز روی اون باعث تنش، سرزنش یا حال بد خودمان یا رنجش اطرافیانمان شدیم‌.

به عنوان نمونه پسر خانواده با اطلاع رسانی قبلی شما در مورد اینکه اتاق محل مناسبی برای بازی با توپ نیست تصمیم می گیره پا به توپ بودن خودش رو محک بزنه و چند شوت اساسی نثار در و دیوار کنه که ناخواسته گلدون مورد علاقه شما در گوشه اتاق هم از این آزمون و خطا بی نصیب نمی مونه ولی چون روی فرش اتاق قرار داره، علی رغم سقوط کردن و افتادن، سالم می مونه و این لحظه شما وارد اتاق میشید. حالا لطفا به دو برداشت از این اتفاق نگاه کنید:

نگاه مشکل محور:

مگه نگفتم تو اتاق بازی نکن، اگه گلدونم میشکست چی؟. شانس آوردی اتفاقی براش نیفتاد وگرنه می دونی چه بلایی سرت میاوردم…

نگاه راه حل محور:

خدا رو شکر که گلدون مورد علاقم سالم مونده، میدونی که چقدر دوسش دارم. اتاق پر از وسایلی هست که ممکنه با ضربه ای آسیب ببینن، فضای حیاط هم بزرگتره و هم بازی با خیال راحت، لذت بخش تره….

بله دوستان خوبم. تا چیزی نشکسته تعمیرش نکن. اگه نگاهمون و کلاممون رو تغییر بدیم، قطعا زندگی و دنیای قشنگتری خواهیم داشت.